V edycja Festiwalu Wybrzeże Sztuki, ze względu na Euro 2012, odbyła się w dniach 27 kwietnia - 7 maja. Podczas festiwalu zaprezentowane zostały najciekawsze i najgłośniejsze spektakle minionych lat, a także nowa premiera Teatru Wybrzeże.

27 i 28 kwietnia na Dużej Scenie odbyła się prapremiera „Wyspy niczyjej. Mappingu” według scenariusza inspirowanego „Władcą much” Williama Goldinga, filmem „Battle Royale” Kinji Fukasaku, serialem „Lost” oraz grą „Fallout”. Reżyseruje Jarosław Tumidajski, scenografię przygotowuje Mirek Kaczmarek.

29 kwietnia na Scenie Malarnia zaprezentowaliśmy znakomity „Stolik” wrocławskiej grupy Karbido. „Stolik” to partytura na czterech aktorów i drewniany stół, który naszpikowany współczesną elektroniką staje się niezwykle czułym instrumentem muzycznym. Spektakl zdobył Grand Prix Nurtu OFF 27. Przeglądu Piosenki Aktorskiej, nagrodę za najlepszy performance podczas Fringe World Festival a także zebrał doskonałe recenzje na najważniejszym festiwalu alternatywy - szkockim Fringe.

30 kwietnia i 1 maja na Dużej Scenie pokazaliśmy spektakl duetu Demirski i Strzępka - „W imię Jakuba S.” z Teatru Dramatycznego w Warszawie. Historia Jakuba Szeli, historycznej postaci znanej z wystąpień antyszlacheckich, staje się dla twórców punktem wyjścia do krytyki współczesnego społeczeństwa. W jednej z głównych ról zobaczyliśmy Pawła Tomaszewskiego znanego trójmiejskiej publiczności z „Blaszanego bębenka” w reżyserii Adama Nalepy. 

3 i 4 maja, również na Dużej Scenie zaprezentowaliśmy „Trylogię” Henryka Sienkiewicza w reżyserii Jana Klaty ze Starego Teatru w Krakowie. Twórcy spektaklu rewidują Sienkiewiczowską wizję polskości i obnażają fałsz sprymityzowanego polskiego mitu patriotycznego.

5 maja zaprosiliśmy na Scenę Malarnia, na której pokazaliśmy „Duety nieistniejące” Teatru Dada von Bzdülöw ze znakomitą muzyką Mikołaja Trzaski. „Duety nieistniejące” to swoista, rodząca się z nudy flânerie. Dryfy, spacery, opowieści - zaczynające się stale na nowo i stale siebie wzajemnie przetwarzające; obecne i znikające; zauważane i odrzucane.

6 i 7 maja na Dużej Scenie zaprezentowaliśmy mistrzowskie „Tango” Sławomira Mrożka w reżyserii Jerzego Jarockiego z Teatru Narodowego. Jarocki, wraz ze scenografem Jerzym Jukiem Kowarskim, na nowo odczytali smaki i sensy dramatu Mrożka.