
W ramach siódmej Recepty w Starej Aptece ON-LINE zapraszamy Państwo do obejrzenia filmu dokumentalnego Ewy Borzęckiej ARIZONA, który w swoim czasie wywołał sporo kontrowersji. Reżyserkę oskarżano między innymi o manipulację faktami i selektywność w doborze protagonistów oraz zarejestrowanych materiałów. Mówiono, że jej film zamiast przybliżyć i pomóc zrozumieć mieszkańców popegeerowskiej wsi, poniża ich i odwołuje się do najniższych instynktów odbiorcy. A jednak Borzęckiej udało się w sposób wyrazisty postawić problem ludzi wypchniętych na margines, żyjących z groszowych rent, ostatnich zasiłków, sprzedaży jagód i grzybów - przede wszystkim zaś pijących tytułową Arizonę. Arizona to tanie wino. Artykuł pierwszej potrzeby, fundament sprzedaży w sklepiku w Zagórkach, obiekt uwielbienia stałych rezydentów tej handlowej placówki. To lek na ból, na sen, na samotność. Oglądany po ponad dwudziestu latach film nie szokuje już tak, jak z pewnością szokował lecz nadal wzbudza emocje, wywołuje pytania. Jak dzisiaj wygląda życie mieszkańców Zagórek? Czy ostatnie dwie dekady poprawiły również ich jakość życia? Czy są szczęśliwsi?
ARIZONA
Scenariusz i reżyseria: Ewa Borzęcka
Zdjęcia: Mikołaj Nesterowicz
Dźwięk: Stanisław Kolenda
Montaż: Agnieszka Bojanowska
Kierownictwo produkcji: Jerzy Jakutowicz
Produkcja: Telewizja Polska, 1997
Czas: 46 minut
#staysafe #staytuned @ninateka

Podczas spaceru przyjrzymy się roślinom tworzącym Ogród Teatralny, a następnie wyruszymy wokół teatru, by odkryć drzewa, krzewy i dzikie rośliny rosnące tuż obok nas. To spotkanie dla wszystkich, którzy chcą zwolnić na chwilę, wyostrzyć zmysły i przekonać się, że nawet dobrze znane miejsca mogą opowiedzieć zupełnie nowe historie.

Czy miłość rodzicielska naprawdę jest bezwarunkowa? A jeśli rzeczywistość zmusiłaby nas do odpowiedzi na pytanie, na które nikt nie chce odpowiadać? Podczas prób do spektaklu na podstawie dramatu Ivora Martinicia będziemy przyglądać się temu, jak jedno hipotetyczne pytanie wydobywa na powierzchnię to, co od dawna pozostawało niewypowiedziane.

Przeszłość nie zawsze jest przekazywana jako historia. Bywa zapisana głębiej - w ciele, w odruchu, w czymś, co trudno uchwycić i nazwać. To, co nie zostało przeżyte przez nas, może mimo to stać się częścią naszego życia.