Ellen Babić

Autor:Marius von Mayenburg
Przekład:Karolina Bikont
Reżyseria:Patryk Warchoł
Premiera:8 lutego 2026 roku na Scenie Stara Apteka
Czas trwania:2 godziny (bez przerwy)
Sezon:2025/2026

Dwie kobiety, prywatnie będące parą, odwiedza pracodawca jednej z nich. Dyrektor szkoły budzi wśród kobiet wiele trudnych emocji. I kiedy wydaje się, że role oprawcy i ofiary zostały już przyporządkowane konkretnym osobom, dyrektor rzuca niespodziewane światło na pewną sprawę, która miała miejsce w murach szkoły. 

Ellen Babić to dramat o tym, co już jest lub jeszcze nie jest nadużyciem w naszych relacjach prywatnych i zawodowych. I co już jest lub jeszcze nie jest szantażem wobec nowych, choć nie zawsze dookreślonych prawnie społecznych norm.

Spektakl dotyka tematu przemocy, dominacji i nadużyć w relacji. 
 


Patronat medialny spektaklu:

wyborcza_pl-trojmiasto.png

 

ROZMOWA Z REŻYSEREM SPEKTAKLU, PATRYKIEM WARCHOŁEM

 

 

 

Obsada

Reżyseria, reżyseria światła:Patryk Warchoł
Scenografia, muzyka:Nikodem Słomczyński
Kostiumy, dramaturgia ruchu:Grzegorz Łabuda
Inspicjentka-suflerka:Katarzyna Wołodźko
Asystent reżysera:Piotr Łukawski
Projekt plakatu:Joanna Ambroz

Galeria

Aktorka stoi bardzo blisko szklanej ściany i patrzy na swoje odbicie; pozycja ciała i światło tworzą wrażenie konfrontacji i wewnętrznego napięcia.
ELLEN BABIĆ reż. Patryk Warchoł, fot. Dawid Stube
Aktor stoi przy stole w półmroku sceny; obok kieliszek wina i puste krzesło, atmosfera jest statyczna i napięta.
ELLEN BABIĆ reż. Patryk Warchoł, fot. Dawid Stube
Dwie aktorki na scenie: jedna siedzi przy stole, druga stoi za nią; ich bliskość kontrastuje z widocznym napięciem w postawach ciał.
ELLEN BABIĆ reż. Patryk Warchoł, fot. Dawid Stube
Aktorka stoi na stole, trzymając piłę mechaniczną; wokół unoszą się drobiny, światło i gest budują agresywny, gwałtowny moment spektaklu.
ELLEN BABIĆ reż. Patryk Warchoł, fot. Dawid Stube
Kilka postaci rozmieszczonych na scenie: jedna kobieta siedzi na podłodze na pierwszym planie, w tle mężczyzna i kobieta stoją naprzeciw siebie; przestrzeń wypełniają książki i meble, atmosfera jest napięta i ciężka.
ELLEN BABIĆ reż. Patryk Warchoł, fot. Dawid Stube
Aktorka unosi się poziomo nad sceną, podtrzymywana przez inną osobę; jej ramiona są szeroko rozłożone, scena ma dynamiczny, intensywny charakter.
ELLEN BABIĆ reż. Patryk Warchoł, fot. Dawid Stube
Aktorka pochyla się nad gramofonem stojącym na stole; gest jest precyzyjny i skupiony, światło podkreśla moment zawieszenia akcji.
ELLEN BABIĆ reż. Patryk Warchoł, fot. Dawid Stube
Aktorka stoi samotnie na scenie w chłodnym, niebieskim świetle; jej sylwetka odbija się w szklanej ścianie, co buduje wrażenie dystansu i wyobcowania.
ELLEN BABIĆ reż. Patryk Warchoł, fot. Dawid Stube
Aktorka siedzi na podłodze na pierwszym planie, przed nią pusta przestrzeń sceny; w tle mężczyzna siedzi nieruchomo przy ścianie, obok stos książek.
ELLEN BABIĆ reż. Patryk Warchoł, fot. Dawid Stube
Aktor siedzi przy stole z butelką i kieliszkami wina; na szklanej ścianie za nim nakładają się odbicia postaci, tworząc wielowarstwowy, niepokojący obraz.
ELLEN BABIĆ reż. Patryk Warchoł, fot. Dawid Stube
Szeroki plan sceny: para aktorów stoi blisko siebie przy stole, w tle inne postacie leżą lub stoją nieruchomo; rozrzucone książki i puste meble budują obraz chaosu i emocjonalnego przesilenia.
ELLEN BABIĆ reż. Patryk Warchoł, fot. Dawid Stube
Dwie aktorki siedzą blisko siebie na metalowym stole; ich twarze zwrócone są ku sobie, przestrzeń wokół jest napięta i skupiona, w tle widać odbicia sceny w szklanej ścianie.
ELLEN BABIĆ reż. Patryk Warchoł, fot. Dawid Stube