
Trwa IV edycja Wybrzeża Sztuki. Przed nami prezentacja ostatniego spektaklu - BABEL 2 Elfriede Jelinek w reżyserii Mai Kleczewskiej.
Dzisiaj i jutro, 9 i 10 lipca o godzinie 19.00 na Scenie Kameralnej w Sopocie BABEL 2! Na Festiwalu będziemy mieli rzadką okazję aby przekonać się, jak ta sama sztuka Elfriede Jelinek została po raz drugi opracowana przez Maję Kleczewską. Tym razem ze studentami IV roku Wydziału Aktorskiego krakowskiej PWST (spektakl dyplomowy).
„Co należy podkreślić w wykreowanych przez aktorów IV roku PWST im. Ludwika Solskiego monologach czy też mini etiudach, to przede wszystkim ich bardzo dobra realizacja. Kreacje są wyraziste, pomysłowo rozwiązane, pełne ekspresji.[...] Oczywiście cała ekipa spisała się świetnie; widać było, że konstrukcja przedstawienia pozwalała na wyeksponowanie warsztatu aktorskiego i studenci PWST potrafili to wykorzystać."
Szymon Adamczak, Nowa Siła Krytyczna
SPOTKANIA Z TWÓRCAMI
IV edycja Wybrzeża Sztuki stanowi niepowtarzalną okazję do spotkania z wybitnymi twórcami zaproszonych przez nas spektakli. Spotkania odbywają się po każdym pierwszym pokazie. Przed nami ostatnie spotkanie. Dyskusje moderuje dramaturg Teatru Wybrzeże, Jakub Roszkowski. Wstęp wolny. Zapraszamy!
Spotkanie z twórcami spektaklu BABEL 2
sobota, 9 lipca, godzina 21.10, foyer Sceny Kameralnej

Podczas spaceru przyjrzymy się roślinom tworzącym Ogród Teatralny, a następnie wyruszymy wokół teatru, by odkryć drzewa, krzewy i dzikie rośliny rosnące tuż obok nas. To spotkanie dla wszystkich, którzy chcą zwolnić na chwilę, wyostrzyć zmysły i przekonać się, że nawet dobrze znane miejsca mogą opowiedzieć zupełnie nowe historie.

Czy miłość rodzicielska naprawdę jest bezwarunkowa? A jeśli rzeczywistość zmusiłaby nas do odpowiedzi na pytanie, na które nikt nie chce odpowiadać? Podczas prób do spektaklu na podstawie dramatu Ivora Martinicia będziemy przyglądać się temu, jak jedno hipotetyczne pytanie wydobywa na powierzchnię to, co od dawna pozostawało niewypowiedziane.

Przeszłość nie zawsze jest przekazywana jako historia. Bywa zapisana głębiej - w ciele, w odruchu, w czymś, co trudno uchwycić i nazwać. To, co nie zostało przeżyte przez nas, może mimo to stać się częścią naszego życia.