Szklana menażeria

Tytuł oryginalny:The Glass Menagerie
Autor:Tennessee Williams
Przekład:Jacek Poniedziałek
Reżyseria:Stanisław Chludziński
Premiera:5 lipca 2024 roku
Sezon:2023/2024
Czas trwania:1 godzina 50 minut bez przerwy

Laura odmawia kontaktu ze światem. Mówi się, że coś jest z nią nie tak. Zamiast rzeczywistości wybiera szklane figurki. Założenia te stworzył Tennessee Williams około 1945 roku. Jednak w naszym spektaklu będziemy wędrować w czasie, próbując znaleźć odpowiedzi na pytania dotyczące inności, relacji rodzinnych, które naznaczają nas na całe życie, a także na to, czym te szklane figurki mogą być dziś. Może serialami, w których zanurzamy się okryci szczelnie kocem?

W spektaklu użyto świateł stroboskopowych.

W spektaklu palone są papierosy.

 

Spektakl współfinansowany przez Akademię Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie w ramach programu Fundusz na Start.

 

 

 

Rozmowa z Stanisławem Chludzińskim, reżyserem spektaklu

 

 

SZKLANA MENAŻERIA OD KULIS

Obsada

Dramaturgia:Bartosz Cwaliński
Scenografia i kostiumy:Kalina Gałecka
Muzyka, video:Nikodem Dybiński
Ruch sceniczny:Maćko Prusak
Reżyseria światła:Monika Stolarska
Asystent reżysera: Piotr Chys
Inspicjentka – suflerka: Zofia Tarłowska
Projekt plakatu:Julia Szydłowska

Galeria

Od lewej Jim O’conor (Piotr Chys) i Laura (Karolina Kowalska) przy stole. Jim ma łysą głowę i brązowy t-shirt, ręce złożobe do modlitwy, głowa pochylona. Laura stoi, dłonie oparte na księdze, patrzy w dal. Przed nimi kandelabr i kieliszki.
Szklana menażeria reż. Stanisław Chludziński, fot. Bartek Warzecha
Tom (Paweł Pogorzałek) i Amanda (Anna Kociarz) stoją po obu stronach stołu. Tom ma pięści przy twarzy, na niej grymas. Amanda mówi coś i patrzy w dół, na sobie ma jasny szlafroczek. Między nimi przy stole czerwone krzesła.
Szklana menażeria reż. Stanisław Chludziński, fot. Bartek Warzecha
Zbliżenie na Amandę (Anna Kociarz). Siedzi przy stole bokiem, jeden łokieć oparty o blat, drugi o oparcie krzesła, dłonie w górze. W prawej dłoni między palcami papieros. Mówi coś. Ma ciemne, falowane włosy do ramion i jasną sukienkę, patrzy przed siebie.
Szklana menażeria reż. Stanisław Chludziński, fot. Bartek Warzecha
Ujęcie na scenę z oddalenia. Po prawej widoczny podświetlony na niebiesko pokój Laury, oddzielony prześwitującą zasłoną. Na środku Tom przy stole, przy laptopie. W mroku między pokojami Amanda. Po prawej czerwona kotara. Nad pokojem żyrandol.
Szklana menażeria reż. Stanisław Chludziński, fot. Bartek Warzecha
Ujęcie na pokój Laury za zasłoną. Monitory świecą różnymi odcieniami, Laura przy nich tyłem do nas.
Szklana menażeria reż. Stanisław Chludziński, fot. Bartek Warzecha
Ujęcie z ukosa. Tom w mroku siedzi przy stole. Patrzy na matkę, która stoi głębiej, w świetle. Amanda jest oparta o szafkę kuchenną, w jednej dłoni papieros, rękę podpiera na łokciu. Za nią po prawej portret mężczyzny.
Szklana menażeria reż. Stanisław Chludziński, fot. Bartek Warzecha
Tom stoi w niebieskawym świetle. Jest oparty o metalową poręcz ze szczeblami. Opiera się na łokciach, w jednej dłoni papieros. Mówi coś i patrzy w dal. Obok niego na poręczy metalowy kubek.
Szklana menażeria reż. Stanisław Chludziński, fot. Bartek Warzecha
Amanda i Laura siedzą na łóżku. Amanda pokazuje coś w książce lub folderze Laurze, mówi do niej. Wzrok Laury utkwiony w dole. Laura ma jeansowe spodenki i nakładane rękawy w różowo-niebieskie wzory pod koszulką. Za nią podwieszona kolekcja tamagotchi
Szklana menażeria reż. Stanisław Chludziński, fot. Bartek Warzecha
Zbliżenie na Laurę przy zastawionym stole. Patrzy smutno przed siebie. Ma na sobie różową koszulkę. Włosy podpięte spinkami w kształcie gwiazdek. Za nią w tle ciemne monitory.
Szklana menażeria reż. Stanisław Chludziński, fot. Bartek Warzecha
Laura siedzi sztywno przy zastawionym stole. Ręce na blacie, patrzy w dal. Ma długie włosy, podpięte po bokach. Nad nią, po lewej stoi Tom, ręce w kieszeniach. W tle podświetlony portret mężczyzny.
Szklana menażeria reż. Stanisław Chludziński, fot. Bartek Warzecha
Jim i Laura, ujęcie od pasa w górę. Jim trzyma wysoko w jednej ręce niebieskie tamagochi. Oboje spoglądają na nie z dołu z uśmiechem. Dookoła blade, fioletowe światło.
Szklana menażeria reż. Stanisław Chludziński, fot. Bartek Warzecha
Laura w swoim pokoju. Leży na plecach obok łóżka z nogami w górze. Na głowie duże, białe słuchawki. Ma fioletowe Vansy i jasne, długie skarpetki w zebry. W tle monitory.
Szklana menażeria reż. Stanisław Chludziński, fot. Bartek Warzecha
Amanda obejmuje Laurę stojąc z tyłu, przytrzymuje jej czoło jedną ręką, drugą w pasie. Laura ma szeroko otwarte usta, twarz w grymasie, ręce przy piersi. W tle stare monitory i kartki z różnymi napisami i rysunkami.
Szklana menażeria reż. Stanisław Chludziński, fot. Bartek Warzecha
Ujęcie na pokój Laury podświetlony na niebiesko. Ona siedzi na wysokim posłaniu z materaców po prawej. Za nią na półkach stare monitory, dwa stoją na podłodze. Pod skosem podwieszona kolekcja tamagotchi. Na ścianach kartki z odręcznymi napisami.
Szklana menażeria reż. Stanisław Chludziński, fot. Bartek Warzecha
Amanda i Tom oparci o metalową poręcz. Amanda po lewej, patrzy w bok uśmiechnięta. Ma na sobie błękitną koszulę nocna i szlafrok. Tom po prawej pali papierosa, oczy szeroko otwarte. W tle monitory Laury. Niebieskawe światło.
Szklana menażeria reż. Stanisław Chludziński, fot. Bartek Warzecha