
Zapraszamy Państwa na 42. Dyskusyjny Klub Teatralny poświęcony spektaklowi URODZINY CZYLI CEREMONIE ŻAŁOBNE W CZAS RADOSNEGO ŚWIĘTA Radosława Paczochy. Weźmie w nim udział reżyser Adam Orzechowski i zespół aktorski. Spotkanie odbędzie się w środę, 12 kwietnia na Dużej Scenie po spektaklu. Wstęp wolny.
O SPEKTAKLU
URODZINY… to opowiedziany z przymrużeniem oka traktat o teatrze, o jego politycznych zależnościach i artystycznych uzależnieniach, pełen wspomnień, zabawy i… melancholii. To swoisty tort-widowisko, na które składa się ponad 70 lat historii Gdańska i należącego do jego mieszkańców teatru. Na to teatralne przyjęcie zaproszeni są nie tylko jubilaci, ale i trzej niesforni marynarze, dla których teatr i jego historia są jedynie pretekstem do dobrej, a czasami również okrutnej zabawy, w którą wciągają także widzów. Bo przecież bez widzów nie byłoby teatru i jego długiej historii…
Radosław Paczocha o spektaklu: „URODZINY CZYLI CEREMONIE ŻAŁOBNE W CZAS RADOSNEGO ŚWIĘTA to historia Teatru Wybrzeże w kilkunastu subiektywnych scenach, ale też próba dotknięcia teatru jako zjawiska niezależnego od miejsca i czasu, choć zawsze naznaczonego określonym miejscem i określonym czasem. Jest to zatem historia lokalna, ale za to z ambicją wykraczającą poza lokalność, bo towarzyszy jej nadzieja, że opowiadając o jednym teatrze można również opowiedzieć o innych. Szczególnie, gdy dotyka się związków, jakie zachodzą na styku teatru i współczesnego mu życia politycznego i społecznego. A mówiąc jeszcze inaczej: URODZINY… to sztuka historyczna i współczesna jednocześnie, w której na tych samych prawach występują artyści, ich przedstawienia, ich role, a także życie samego teatru. Na pewno jest to też historia, którą można sobie wyobrazić inaczej, ale też historia, którą tak właśnie można sobie wyobrazić, bo jest ona przede wszystkim artystyczną ekspresją.”
Radosław Paczocha
URODZINY CZYLI CEREMONIE ŻAŁOBNE W CZAS RADOSNEGO ŚWIĘTA
Reżyseria: Adam Orzechowski
Scenografia i reżyseria świateł: Magdalena Gajewska
Muzyka: Marcin Mirowski
Asystent reżysera: Michał Jaros
Inspicjent: Jerzy Kosiła
W spektaklu występują: Dorota Androsz, Agata Bykowska, Katarzyna Dałek, Marta Herman, Katarzyna Z. Michalska, Maria Mielnikow-Krawczyk, Marzena Nieczuja Urbańska, Piotr Biedroń, Piotr Chys, Jerzy Gorzko, Michał Jaros, Mirosław Krawczyk, Piotr Łukawski, Krzysztof Matuszewski. Marcin Miodek, Jakub Mróz, Robert Ninkiewicz, Jakub Nosiadek, Zbigniew Olszewski, Grzegorz Otrębski, Cezary Rybiński, Marek Tynda, Piotr Witkowski.
Planowana premiera: 7 kwietnia 2017 roku na Dużej Scenie
Kolejne spektakle: 8, 9, 11, 12, 17, 18 kwietnia oraz 12, 13, 14 maja
O DYSKUSYJNYM KLUBIE TEATRALNYM
Celem Dyskusyjnego Klubu Teatralnego jest stworzenie miejsca otwartej dyskusji pomiędzy publicznością, twórcami i współtwórcami spektaklu. Chcemy nie tylko stworzyć widzom możliwość skonfrontowania swoich wrażeń i rozmowy o przedstawieniu, ale także sprowokować do podjęcia szerszej, wychodzącej poza ramy teatru dyskusji. Wszyscy uczestnicy Dyskusyjnego Klubu Teatralnego otrzymają kupony rabatowe uprawniające do zakupu 2 biletów w cenie 15 zł na spektakle grane w nadchodzącym miesiącu. Osoby, które zbiorą minimum 5 kuponów otrzymają Kartę Przyjaciela Teatru upoważniającą do rabatu przy zakupie biletów w ciągu całego sezonu.

Podczas spaceru przyjrzymy się roślinom tworzącym Ogród Teatralny, a następnie wyruszymy wokół teatru, by odkryć drzewa, krzewy i dzikie rośliny rosnące tuż obok nas. To spotkanie dla wszystkich, którzy chcą zwolnić na chwilę, wyostrzyć zmysły i przekonać się, że nawet dobrze znane miejsca mogą opowiedzieć zupełnie nowe historie.

Czy miłość rodzicielska naprawdę jest bezwarunkowa? A jeśli rzeczywistość zmusiłaby nas do odpowiedzi na pytanie, na które nikt nie chce odpowiadać? Podczas prób do spektaklu na podstawie dramatu Ivora Martinicia będziemy przyglądać się temu, jak jedno hipotetyczne pytanie wydobywa na powierzchnię to, co od dawna pozostawało niewypowiedziane.

Przeszłość nie zawsze jest przekazywana jako historia. Bywa zapisana głębiej - w ciele, w odruchu, w czymś, co trudno uchwycić i nazwać. To, co nie zostało przeżyte przez nas, może mimo to stać się częścią naszego życia.