Szanowni Państwo, drodzy widzowie, za nami podwójna prapremiera RANDKI Z FEMINISTĄ Samanthy Ellis w reżyserii Michała Derlatki. Z przyjemnością informujemy, że spektakle spotkały się z bardzo dobrym przyjęciem publiczności i krytyki teatralnej. Zapraszamy Państwa do obejrzenia naszej galerii zdjęć i przeczytania fragmentów recenzji z przedstawień.
„Bez względu na obsadę, to solidna dawka zabawy materią teatru i humoru, który wywoła uśmiech nawet na twarzach największych malkontentów.”
Łukasz Rudziński, Trójmiasto.pl
„Tempo tych przebieranek z jednej postaci w drugą rzeczywiście jest zwariowane, także dlatego, że reżyser Michał Derlatko rozgrywa wszystko na naszych oczach, na scenie. […] RANDKA Z FEMINISTĄ, jeśli ktoś lubi humor gruby, nie zawsze wyszukany, temu dostarczy ona dość okazji do śmiechu. A także do powtórki z rozrywki, bo spektakl grany jest w dwóch różnych obsadach, co tworzy dwa zupełnie inne przedstawienia.”
Jarosław Zalesiński, Dziennik Bałtycki
„Lekka i zabawna opowieść na podstawie sztuki Samanthy Ellis to nowa, wakacyjna propozycja Teatru Wybrzeże. I w okresie letniego rozprężenia sprawdza się świetnie.”
Katarzyna Sudoł, Gazeta Wyborcza
„RANDKA Z FEMINISTĄ pokazała, że teatr aktorem stoi i basta! Widzowie gorąco klaskali po przedstawieniu, a wychodząc komentowali: pogmatwane, jak to w życiu.”
Grażyna Antoniewicz, Dziennik Bałtycki
„Powstał więc spektakl w lekkim tonie, w sam raz na letnią porę, co nie oznacza, że bez refleksji.”
Kamila Łapicka, blog zteatru.pl
„RANDKA Z FEMINISTĄ nie jest tylko dostarczycielką łatwej i prostej rozrywki, stara się też nie zapominać i o tym, że nawet w chwilach niczym nie skrępowanego śmiechu również warto poddać się skłonności do refleksji.”
Wiesław Kowalski, Teatr dla Was

Podczas spaceru przyjrzymy się roślinom tworzącym Ogród Teatralny, a następnie wyruszymy wokół teatru, by odkryć drzewa, krzewy i dzikie rośliny rosnące tuż obok nas. To spotkanie dla wszystkich, którzy chcą zwolnić na chwilę, wyostrzyć zmysły i przekonać się, że nawet dobrze znane miejsca mogą opowiedzieć zupełnie nowe historie.

Czy miłość rodzicielska naprawdę jest bezwarunkowa? A jeśli rzeczywistość zmusiłaby nas do odpowiedzi na pytanie, na które nikt nie chce odpowiadać? Podczas prób do spektaklu na podstawie dramatu Ivora Martinicia będziemy przyglądać się temu, jak jedno hipotetyczne pytanie wydobywa na powierzchnię to, co od dawna pozostawało niewypowiedziane.

Przeszłość nie zawsze jest przekazywana jako historia. Bywa zapisana głębiej - w ciele, w odruchu, w czymś, co trudno uchwycić i nazwać. To, co nie zostało przeżyte przez nas, może mimo to stać się częścią naszego życia.