
„Adam Nalepa dokonał we współczesnym teatrze rzeczy niebanalnej. Postarał się, choćby dla prowokacji, bronić skompromitowanych przez rewolucjonistów i modernistów konserwatywnych haseł Zygmunta Krasińskiego i hrabiego Henryka.
Zapytał, co znaczą. Nie zabrakło też analizy starych polskich przywar, do których młode pokolenia dodało nowe - wahanie i bojaźń. W odbiorze dało o sobie znać zagadkowe pomieszanie symboli, starych i nowych, na przykład Polski Walczącej i Che Guevary."
Jacek Cieślak, Rzeczpospolita
Całość na stronie www.rp.pl
W grudniowej Strefie Dostępności zapraszamy na spektakl z tłumaczeniem na Polski Język Migowy, przedstawienie z tłumaczeniem symultanicznym na język ukraiński, pokaz z angielskimi napisami oraz…
Z głębokim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Izabeli Korytkowskiej, która odeszła 10 listopada 2026 roku. W latach 1996–2000 była związana z Teatrem Wybrzeże, gdzie pracowała jako suflerka…
O procesie powstawania spektaklu Sprawa Dawida Frankfurtera w reżyserii Marcina Wierzchowskiego, rozmawialiśmy podczas 96. Dyskusyjnego Klubu Teatralnego. Dużo czasu poświęciliśmy improwizacjom…