
Rozwijamy dostępność w Teatrze Wybrzeże! Spektakle z audiodeskrypcją i tłumaczeniem na Polski Język Migowy na stałe zagoszczą w naszym repertuarze. W listopadzie będzie to Punkt zero w reż. Adama Orzechowskiego.
Naszych niewidomych i niedowidzących odbiorców czeka niespodzianka! O godzinie 18:00 zapraszamy na touch-tour, czyli dotykowe zwiedzanie scenografii spektaklu. Wycieczka potrwa około 40 minut.
Udział w wydarzeniu jest bezpłatny, obowiązują zapisy: weronika.lucyk@teatrwybrzeze.pl.
Dla osób z niepełnosprawnością wzroku przewidujemy specjalną pulę biletów na spektakl w promocyjnej cenie 30 zł/sztuka.
Zapraszamy do rezerwacji miejsc w kasach biletowych pod numerem 519 155 636 lub mailem: bilety@teatrwybrzeze.pl
OPIS SPEKTAKLU
Główny bohater sztuki pozornie ma wszystko, co kiedyś chciał mieć i jednocześnie nie ma najważniejszego – radości z życia. Dlatego swój stan egzystencjalny określa mianem „punktu zero”, a więc miejsca, które chce jak najszybciej opuścić, by ruszyć w poszukiwaniu utraconego sensu. Pomóc mają mu w tym z jednej strony wspomnienia, a z drugiej – zobowiązania oraz nadszarpnięte relacje z najbliższymi. Tylko czy rzeczywiście każdy z tych „elementów” okaże się w tej podróży niezbędny i pomocny?
Na scenie w trakcie spektaklu palone są papierosy.
_______________________________________
OBSADA SPEKTAKLU
MIROSŁAW BAKA - Marcin
KATARZYNA BORKOWSKA - Marysia
SYLWIA GÓRA - Monika
MICHAŁ JAROS - Zbyszek
JOANNA KREFT - BAKA - Bogna
PAWEŁ POGORZAŁEK - Mateusz
AGATA WOŹNICKA - Bogna sprzed lat

Podczas spaceru przyjrzymy się roślinom tworzącym Ogród Teatralny, a następnie wyruszymy wokół teatru, by odkryć drzewa, krzewy i dzikie rośliny rosnące tuż obok nas. To spotkanie dla wszystkich, którzy chcą zwolnić na chwilę, wyostrzyć zmysły i przekonać się, że nawet dobrze znane miejsca mogą opowiedzieć zupełnie nowe historie.

Czy miłość rodzicielska naprawdę jest bezwarunkowa? A jeśli rzeczywistość zmusiłaby nas do odpowiedzi na pytanie, na które nikt nie chce odpowiadać? Podczas prób do spektaklu na podstawie dramatu Ivora Martinicia będziemy przyglądać się temu, jak jedno hipotetyczne pytanie wydobywa na powierzchnię to, co od dawna pozostawało niewypowiedziane.

Przeszłość nie zawsze jest przekazywana jako historia. Bywa zapisana głębiej - w ciele, w odruchu, w czymś, co trudno uchwycić i nazwać. To, co nie zostało przeżyte przez nas, może mimo to stać się częścią naszego życia.